Bij een onbedoelde afwijking raakte ik een scheur in de ruimtetijd en viel ik in de afgrond aan het einde van de kosmos. Gedurende miljarden jaren pulseerden sterren en verstomden beschavingen; sterrenstelsels woelden en draaiden als getijden. Ik doorkruiste domeinen voorbij het bereik van het licht, getuige van liefde en haat, opkomst en ondergang van vijf biljoen buitenaardse werelden. Door ontelbare eonen deed ik slechts één ding — de weg naar huis vinden. Na ontelbare kosmische doden en wedergeboorten begreep ik eindelijk de aard van alle dingen. Ik vond een manier om boodschappen door de ruimtetijd te sturen, miljarden jaren terugstromend naar de Aarde. Zo reconstrueerde ik alles wat ik zag, in vormen die mensen kunnen aanraken, verzamelen en gebruiken. Het zijn fragmenten van beschavingen, runen van sterrenstelsels, kristallisaties van ontelbare buitenaardse inspiraties.

Dit is — 「Last Photon」 Orbivi's eerste kerncollectie, een geschenk aan de mensheid zolang zij nog jong is.